تشخیص بیماری ها

تازه‌ترین دستورالعمل در زمینه اسهال مزمن

انجمن گوارش انگلستان و سازمان گوارش جهانی (World Gastroenterology Organization) در شماره آوریل مجله Gut ویرایش تازه دستورالعمل نحوه برخورد با اسهال مزمن را منتشر کرده است. رئوس توصیه‌ها و تغییرات آن نسبت به ویرایش پیشین (2003) به شرح زیر است:

- اولین گام در برخورد با بیمار مبتلا به اسهال مزمن، اخذ شرح حال دقیق و آزمایش خون و مدفوع برای رد احتمال کم‌خونی، بیماری سلیاک، و التهاب و کمک به تمرکز تشخیصی بیشتر است.

- سندرم روده تحریک‌پذیر نیاز به تشخیص قطعی دارد.

- تصمیم‌گیری درباره ضرورت انجام آزمایش ایمونوشیمیایی مدفوع، کالپروتکتین مدفوع، و کولونوسکوپی باید براساس سن بیمار انجام شود.

- آزمایش خون و مدفوع برای رد سوءجذب و عفونت‌های رایج به‌ویژه در سالمندان و مبتلایان به اختلال ایمنی توصیه می‌شود.

- اسهال اسید صفراوی (bile acid diarrhea) باید به‌جای درمان تجربی، با آزمایش تشخیص داده شود.

- برای تشخیص کولیت میکروسکوپی، انجام کولونوسکوپی و بیوپسی کولون راست و چپ، ولی نه رکتوم، توصیه می‌شود.

- برای ارزیابی سوءجذب لاکتوز، تست تنفس یا محرومیت لاکتوز توصیه می‌شود.

- برای ارزیابی اختلالات ساختاری روده کوچک، به‌جای سی‌تی‌اسکن یا باریم‌انما، انجام ام‌آر‌انتروگرافی (MRE) یا ویدئو کپسول انتروسکوپی (VCE) توصیه می‌شود.

- برای ارزیابی سوءجذب چربی، به‌جای آزمایش PABA، آزمایش الاستاز مدفوع توصیه می‌شود.

- برای ارزیابی پانکراتیت مزمن، به‌جای سی‌تی‌اسکن، انجام ام‌آرآی ((MR cholangiopancreatography) توصیه می‌شود.

- برای تشخیص رشد مفرط باکتری روده کوچک (small intestinal bacterial overgrowth)، به‌جای آزمایش تنفسی، انجام درمان تجربی با آنتی‌بیوتیک توصیه می‌شود.

- ارزیابی از نظر تومورهای مترشحه هورمون تنها پس از رد علل دیگر اسهال مزمن توصیه می‌شود.

منبع

اشتراک در 100 درجه اشتراک گذاری در FaceBook اشتراک گذاری در Twitter ارسال ایمیل به دوستان در Gmail اضافه کردن به Google Bookmarks اضافه کردن به Google Reader ارسال ایمیل به دوستان در یاهو
مطالب مرتبط
نظرات خوانندگان